Učitavanje

Trenutno nema događaja ovog izvođača.

Budite obavešteni kada budemo imali slobodne ulaznice.

Smak bi u bližoj budućnosti želeli da posete svoje fanove u Srbiji i zakažu koncert. Ako ste zainteresovani i želite biti informisani, registrujte se ovde.


Nema dostupnih Fan Reports

Napišite Fan Report (izveštaj)

Još uvek nema napisanih Fan Reports za Smak. Budite prvi koji će napisati izveštaj i podeliti iskustvo sa drugima.


Opis izvođača

Smak je u Kragujevcu 1971. osnovao gitarski virtuoz Radomir Mihajlović Točak. Prvu stabilnu postavu iz 1974. su činili: Radomir Mihajlović Točak (gitara), Slobodan Stojanović Kepa (bubnjevi), Zoran Milanović (bas gitara), Boris Aranđelović (vokal) i Laza Ristovski (klavijature). Marta 1974. Smak objavljuje prvi singl. 10. novembra 1974. imaju svoj prvi nastup u Beogradu i to na rođendanu emisije Veče uz radio. U Domu Sindikata nastupaju zajedno sa sarajevskim Bijelim Dugmetom, beogradskom Pop mašinom i drugim grupama. Nekoliko dana kasnije, na samostalnom koncertu u sali Heroja na Filološkom fakultetu imaju više nego uspešan nastup. Tada prvi put sa njima nastupa mladi orguljaš iz Kraljeva Lazar Ristovski, koji postaje redovan član Smaka januara 1975. Bili su predgrupa Dip Parplu na njihovom koncertu u Beogradu 1975. Nakon hit singla i odličnog koncerta sa Dip Parplom, izdali su prvi album koji je nazvan prosto "Smak", a koji je bio jedan od najprodavanijih albuma u bivšoj Jugoslaviji.

Smak je bio, pre svega, poštovan zbog Točkove gitarske virtuoznosti po uzoru na Džimija Hendriksa i Džimija Pejdža i zbog zanimljive i snažne fuzije hard roka, džeza, progresivnog roka, džez roka sa snažnom bluz osnovom, sa Aranđelovićevim vokalnim falsetom koji je češće korišćen kao instrument nego za pevanje. "Ulazak u harem", instrumental inspirisan folkom, proslavio je Radomira Mihailovića Točka kao jednog od gitarskih heroja i legende muzičke scene bivše Jugoslavije tokom sedamdesetih godina dvadesetog veka, dok su albumi "Crna dama" iz 1977. i "Stranice našeg vremena" iz 1978. bile vrlo cenjene od strane obožavalaca progresivnog roka i čak su bili izdani za englesko tržište. Ovo je jedna od rietkih grupa čak i na svetskom nivou koja koristi dva bubnja i ima dva bubnjara.